OVER VORM EN VLAAJ

“Kiek es Sjraar, un lekkere tas kaffie veur diech”. “Bedank Annemie. Wilst du vlaaj erbie, sjat? De veurraod is groet genóg”. “Jao, hierlik Sjraar, doe miech moar un stuck kiersevlaaj, sjat”. Op de tribune kijk en luister ik verwonderd naar een corpulent echtpaar naast me. Hij met krullend grijze bakkebaarden, rode neus en ruitjesbloes. Zij in een enorm strak roze T-shirt en in een net zo enorme zwarte legging. Tussen hun in: een stapel dozen. Er blijken vlaaien in te zitten. Dat kun je verwachten in Limburg, op een tribune in Sittard. Of zoals ze hier zeggen: Zittert.

 

De mevrouw, die klaarblijkelijk Annemie heet, kijkt me onderzoekend aan en zegt: “Goojendaag, weit u hoe laot het optraeje begint?” Ik zeg: “Optreden van wie?” Zegt ze op zangerige toon: “Ja, schei oet.... André Rieu natuurlich!” Ik kijk het roze T-shirt ongelovig aan en zeg: “Ik denk dat u verkeerd bent hoor. André komt vandaag niet hier.” Van achter haar brillenglazen staren twee grote ogen mij zwijgend aan. Dan stoot ze de man met de bakkebaarden aan en roept: “Zie de nou wel Sjraar, ich zei noch: wat doon die sjportlui hier op het veld?” Sjraar kan nog net voorkomen dat een vlaaipunt uit z’n hand op z’n broek valt en mompelt met volle mond: “Mie, maak diech neet dik... dan kieke we vandaog toch naor die turners.... ik heb dat noch noets neet gezeen...” Het echtpaar met de vlaaien heeft iets aandoenlijks. Mij bekruipt het gevoel dat ik iets aan ze moet uitleggen vandaag. Tenslotte ben ik te gast in Sittard. Bovendien is het herenteam van Prins Henrik te gast in Sittard. Dus een stukje ambassadeurschap richting lokale bevolking kan geen kwaad. Ik leg Annemie en Sjraar uit dat wij kijken naar het NK atletiek voor teams. Dat de acht beste teams van Nederland bij de dames en heren strijden voor het nationaal kampioenschap. Dat de beste vier ploegen in de eindrangschikking zich automatisch handhaven in de Ere-Divisie voor volgend jaar. En dat de plaatsen vijf tot en met acht in september opgaan voor een promotie-degradatiewedstrijd. Ik kan moeilijk peilen of mijn tribuneburen me begrijpen. “Hier, num un stuck kroezelvlaaj”, zegt Sjraar met nog steeds een volle mond. Ik gok maar naar de smaak en neem de vlaaipunt beleefd aan. Om vervolgens uit te leggen dat de partytent rechts in de bocht van de baan niet bestemd is voor publiek van André Rieu, maar voor de atleten en supporters van Prins Hendrik uit Vught. “Ut liekt wel un mesaasjesalon”, zegt Annemie geïnteresseerd. “Ja, zoiets”, antwoord ik. “Onze fysio Thomas Kortbeek masseert daar op tafel de kuiten van de PH-mannen. Dat is lopende-band-werk vandaag.”

Lees het gehele verslag in de biljage!